Po II wojnie światowej po Brdzie nadal kusowały statki turystyczne. W latach 1961–1992 statek „Ondyna” pływał do Brdyujścia, jak również po Wiśle i Kanale Bydgoskim. Statek ten, wybudowany w Gdańskiej Stoczni Rzecznej, posiadał silnik o mocy 150 KM oraz wymiary 30 × 6 m oraz zanurzenie 1 m (typ SP50) i nosił imię litewskiej bogini rzek i jeziorMaciej Czerniak „Bydgoszcz. Drugie życie „Ondyny”, Gazeta Pomorska 4.08.2008 http://www.pomorska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20080804/BYDGOSZCZ01/422539113.. W sezonie letnim w rejs zabierał 203 pasażerów. Na pokładzie górnym odbywały się dancingi, na dolnym można było skorzystać z gastronomii. Rejsy odbywały się na zamówienie szkół, zakładów pracy i grup zorganizowanych. Rejsy odbywano m.in. do Brdyujścia, Torunia, Chełmna, Solca Kujawskiego. Gdy niski stan wody w Wiśle uniemożliwiał żeglugę, statek kierowano do Nakła. Natomiast w środy i soboty organizowano rejsy dancingowe do Brdyujścia, które rozpoczynały się o godz. 18Małgorzata Wąsacz „Brda pachnąca żywicą...” https://web.archive.org/web/20140715162112/http://www.zegluga.wroclaw.pl/articles.php?article_id=117.. W latach 80. realizował on najczęściej rejsy Brdą w relacji Rybi Rynek – Brdyujście (bez postoju) – Rybi Rynek. W 1992 roku „Ondyna” została sprzedana osobie prywatnej i trafiła do Gorzowa Wielkopolskiego. W latach 90 XX w.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bydgoski Tramwaj Wodny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.