Po podpisaniu traktu pokojowego w 1807 wieś weszła w skład Księstwa Warszawskiego, a od 1815 Księstwa Kongresowego.
Do Ząbkowic pierwszy pociąg przybyły 22 listopada 1847 r. a 1 grudnia uruchomiono połączenie z Częstochową. 1 stycznia 1848 roku oddano do użytku ostatni odcinek Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej od Ząbkowic do Maczek.
Od początku swego istnienia Ząbkowice należały do parafii sławkowskiej, od połowy XV w. do parafii w Chruszczobrodzie. 10 września 1910 biskup kielecki Augustyn Łosiński powołał oficjalnie w Ząbkowicach parafię pod wezwaniem Zesłania Ducha Świętego. Z dniem 23 września 1985 ordynariusz diecezji częstochowskiej biskup dr Stanisław Nowak erygował parafię pod wezwaniem Świętej Marii Magdaleny na Bielowiznie.
Pod względem administracyjnym Ząbkowice należały najpierw do klucza (starostwa) sławkowskiego (do 1790), później do powiatu krakowskiego (1790–1795) i nowośląskiego powiatu siewierskiego (1795–1806), później, do 1940 (wraz z kolonią Starosiedle) do gminy olkusko-siewierskiej powiatu będzińskego, natomiast Antoniów i Bielowizna do gminy Wojkowice Kościelne. W latach 1940–1954 Ząbkowice były samodzielną gminą, w skład której wchodziły: Trzebiesławice, Tuliszów, Ujejsce i Wojkowice Kościelne.