Eksploatacja gospodarcza sardelowatych opiera się niemal wyłącznie na gatunkach zaliczanych do rodzaju sardela (Engraulis).
Cechy charakterystyczne Charakteryzują się bardzo dużym i szerokim otworem gębowym, który stanowi cechę pozwalającą łatwo odróżnić je od pozostałych przedstawicieli tego rzędu. Ich ciało jest silnie wydłużone, wrzecionowate i niemal cylindryczne w przekroju, z wyraźnie zaokrągloną dolną częścią brzucha. Ryby te tworzą liczne ławice i odżywiają się głównie planktonowymi skorupiakiami. Tarło odbywa się zazwyczaj w cieplejszych miesiącach roku, a składana ikra ma wydłużony kształt i rozwija się w toni wodnej jako ikra planktonowa. ciało wydłużone, zwykle o długości 10–20 cm, maksymalnie do 50 cm głowa duża, górna szczęka dłuższa, tworzy spiczasty ryjek wystający w przód ponad dużym otworem gębowym pojedyncza, mała płetwa grzbietowa, ułożona pośrodku płetwy brzuszne położone w linii podstawy płetwy grzbietowej płetwa ogonowa mocno wcięta planktonożerne, większość występuje w dużych ławicach
Klasyfikacja Podrodziny zaliczane do tej rodziny: 240px|right|thumb|Ławica sardeli europejskiej Coiliinae Bleeker, 1872 Engraulinae Gill, 1861
Zobacz też Ryby – wykaz rodzin
Przypisy
Bibliografia