Po wizycie w pracowni Pieta Mondriana w 1930 Calder zainteresował się abstrakcjonizmem. W następnym roku został zaproszony do członkostwa w grupie Abstraction-Création oraz zaprezentował na wystawie swoje pierwsze mobile, dzięki którym stał się prekursorem sztuki kinetycznej.
Galeria
Jego wielkie rzeźby plenerowe: Spirala przy gmachu UNESCO w Paryżu Wielki stabil w Cambridge Czerwone słońce na stadionie olimpijskim w Meksyku.
Przypisy
Linki zewnętrzne Museum of Modern Art: Abigail Schade Gary, Alexander Calder. National Gallery of Art: Alexander Calder. Calder Aleksander Calder. Kazimierz Wierzyński, Proza 2. Wydawnictwo Literackie, Kraków 1981 s.269-272
Kategoria:Abstrakcjoniści (malarze) Kategoria:Abstrakcjoniści (rzeźbiarze) Kategoria:Amerykańscy graficy Kategoria:Amerykańscy malarze Kategoria:Amerykańscy rzeźbiarze Kategoria:Amerykanie pochodzenia szkockiego Kategoria:Odznaczeni Prezydenckim Medalem Wolności Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1976