W pracy naukowej w drugiej połowie lat 70. zajął się badaniami nad metodyką rozwiązywania problemów geologicznych z zakresu m.in. geologii górniczej. Był twórcą w Instytucie Surowców Energetycznych AGH szkoły naukowej z zakresu geologii naftowej. W latach 80. prowadził też badania nad opracowaniem podstaw naukowych gospodarki surowcami mineralnymi oraz nad energią geotermalną w Polsce. Pod jego kierunkiem w AGH powstała naukowa szkoła geotermalna. Był redaktorem kilkutomowej monografii Surowce mineralne Polski.

W latach 1971–1974 i 1979–1981 pełnił funkcję rektora AGH. Od 1995 do 2001 zajmował stanowisko kierownika Katedry Polityki Energetycznej na Wydziale Paliw i Energii na tej uczelni.

Był członkiem Związku Młodzieży Polskiej. Od 1961 należał do PZPR. Pełnił funkcję sekretarza komitetu uczelnianego PZPR na AGH, a od 1978 do 1981 wchodził w skład egzekutywy komitetu krakowskiego PZPR. Był także podsekretarzem stanu w Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (od 1974 do 1978). Był zastępcą członka Biura Politycznego Komitetu Centralnego PZPR, w grudniu 1980 pełnił funkcję sekretarza KC PZPR odpowiedzialnym za oświatę. W latach 80.