General Allotment Act, GAA, zwana też ustawą Dawesa) rozpoczęły niszczący dla niezależności i samowystarczalności indiańskich plemion proces podziału wspólnych ziem plemiennych na indywidualne działki i przejmowania większości „nadwyżek ziem” (ang. surplus land) przez państwo (które sprzedawało je następnie osadnikom i korporacjom); dopiero w 1924 roku – w uznaniu ochotniczej służby indiańskich wojowników na frontach I wojny światowej – przyznały obywatelstwo amerykańskie i prawo głosu wszystkim Indianom żyjącym w granicach USA (którzy na mocy innych przepisów nie otrzymali tego obywatelstwa wcześniej); w 1928 roku przyznały w tzw. Raporcie Meriama, że społeczna i ekonomiczna sytuacja Indian w rezerwatach jest szokująco zła; od przeszło wieku uzależniały wszelkie kluczowe decyzje w sprawach dotyczących plemion indiańskich (a często także w sprawach indywidualnych Indian) od decyzji lub zgody Komisarza do spraw Indian.