Zmiana kalendarza bullą papieską stanowiła kontynuację zwyczajów starożytnego Rzymu, bowiem w państwie rzymskim kalendarzem opiekował się najwyższy kapłan – Pontifex Maximus. W roku 45 p.n.e. – kiedy wprowadzono kalendarz juliański – funkcję tę pełnił Juliusz Cezar, w czasach chrześcijańskich natomiast tytulaturę tę przejęli papieże.
Wprowadzanie w różnych krajach Kalendarz został wprowadzony stopniowo i najszybciej w katolickich krajach, jak np. Hiszpania, Portugalia i większość księstw Italii. W Rzeczypospolitej Obojga Narodów kalendarz został przyjęty 15 października 1582, czyli w pierwszym dniu nowego datowania według kalendarza gregoriańskiego. Tego dnia rozpoczął obrady sejm w Warszawie, a w jego aktach znalazł się zapis, że wedle poprawy nowego kalendarza w dzień świętej Jadwigi (15 października) roku tysięcznego pięćsetnego osiemdziesiąt drugiego zaczęty i zagajony został. W niedługim czasie poszło za tym przykładem wiele innych krajów katolickich. Niektóre kraje protestanckie przyjęły kalendarz jedynie po części, a niektóre dopiero w późniejszym czasie (np.