Rozwój przemysłu i handlu w XVIII i XIX w. przyczynił się do powstania kodeksów handlowych, które określały wymagania prawne stawiane podmiotom prowadzącym księgi handlowe. Na ziemiach polskich w okresie zaborów były to „Powszechne prawo krajowe dla państw pruskich” z 1794 r. oraz niemiecki, austriacki i rosyjski kodeks handlowy, a w Księstwie Warszawskim (od 1809) francuski „” z 1807 r.
Księgi rachunkowe w polskich przepisach Obowiązująca od 1995 roku Ustawa o rachunkowości jest pierwszym w Polsce aktem prawnym w randze ustawy, który reguluje zasady rachunkowości, m.in. określa podmioty zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych, ustala zasady prowadzenia tych ksiąg oraz wymogi dotyczące dowodów księgowych.
Księgi rachunkowe prowadzone są w języku polskim i w walucie polskiej, na podstawie dowodów księgowych, ujmują zapisy zdarzeń w porządku chronologicznym i systematycznym.