Karol Aleksander Emil Bunsch (ur. 22 lutego 1898 w Krakowie, zm. 24 listopada 1987 tamże) – polski pisarz historyczny, tłumacz literatury niemieckiej i angielskiej.
Jego głównym osiągnięciem literackim był wielotomowy cykl powieściowy z czasów piastowskich, znany jako Powieści piastowskie, cieszący się popularnością już od wydania pierwszej książki (Dzikowy skarb, 1945). Opublikował ponadto trylogię o Aleksandrze Wielkim i powieści rozgrywające się w czasach Jagiellonów oraz nowele.
Życiorys thumb|Alojzy Bunsch – popiersie syna Karola (ok. 1906) thumb|Karol Bunsch w mundurze legionowym (grudzień 1915) thumb|Nagrobek Karola Bunscha i jego żony Urodził się w Krakowie, jego ojcem był rzeźbiarz, radca szkolny i profesor Państwowej Szkoły Przemysłowej Alojzy Bunsch, a matka, Maria Aleksandra z domu Sadłowska pochodziła ze znanej rodziny lwowskich architektówArchitektami byli: dziadek Marii Aleksandry Sadłowskiej, Wincenty Rawski (1810-1876), ojciec, Wiktor Sadłowski (1840-1878), wujowie Wincenty Jan Rawski (1850-1927) oraz Kazimierz Rawski (1863-1932). Największy rozgłos zdobył jej brat Władysław Sadłowski (1869-1940), projektant dworca kolejowego we Lwowie i profesor Politechniki Lwowskiej, z którym ojciec Karola Bunscha utrzymywał bliskie kontakty i kilkakrotnie współpracował. Zob.