W stolicy Hiszpanii nie zabawił długo, bo Królewskich prowadził jedynie przez 12 spotkań.
Potem przyszedł czas na Real Oviedo (lata 1992–1995) i tu miał podobne zadanie jak w ekipie z Madrytu, czyli dokończyć sezon za poprzedniego, źle spisującego się trenera.
Większą część czasu spędził jako sternik Atlético Madryt, bo był zatrudniony w tym zespole w latach 1995–1998 (z dwoma krótkimi przerwami).
W 2001 roku powrócił na dwa sezony do Oviedo.
Barcelona Oficjalnie kontrakt z FC Barcelona podpisał w styczniu 2003 roku. Zarząd Dumy Katalonii borykał się z dużymi kłopotami. Częste zmiany trenerów i źle zarządzany finansowo klub popadł w recesję, dlatego zdecydowano się na diametralne zmiany. Po zakończeniu sezonu, kiedy Louis van Gaal opuścił stanowisko trenera na początku roku, Antić miał za zadanie doprowadzić zespół na jak najlepsze miejsce w lidze. Serb dobrze wiedział, że nie zagrzeje miejsca w stolicy Katalonii. Właśnie pod jego wodzą światło dzienne ujrzeli Víctor Valdés, który później został podstawowym bramkarzem Barçy oraz Andres Iniesta – legendarny pomocnik klubu. W połowie sezonu, kiedy Antić opuszczał stanowisko stertnika Barcy, ta zajmowała 6. miejsce w La Lidze.