Celem polityki Skilurosa na Krymie było rozszerzenie granic państwa i uzyskanie dogodnego dostępu do morza w celu podjęcia bezpośredniej wymiany handlowej z odbiorcami zamorskimi bez pośrednictwa nadczarnomorskich miast greckich. Skiluros podporządkował sobie Olbię, która zaczęła płacić mu daninę, zajął także kolonię Tyras u ujścia Dniestru. Sformowana przez niego flota pobiła flotę Chersonezu, chcącą zdobyć Olbię, a później pokonała flotę bosporańską i oczyściła wybrzeża północnego Nadczarnomorza z piratów. Wojska Skilurosa zajęły następnie część wybrzeża należącego do Chersonezu. Podczas tych zmagań Skiluros zmarł. Jego następcą na tronie władcy Scytów został syn Palakos.
Podczas wykopalisk w ruinach Neapolu Scytyjskim odnaleziona została płaskorzeźba z realistycznie przedstawionymi podobiznami obu władców, Skilurosa i Palakosa, jadących na koniach obok siebie.
Z postacią Skilurosa wiąże się następująca opowieśćPlutarch Powiedzenia królów i wodzów: umierając, Skiluros pozostawiał osiemdziesięciu synów. Tuż przed śmiercią podał każdemu po wiązce oszczepów i nakazał złamać, czego oni nie byli w stanie dokonać.