Przez ponad 50 lat pozostawała jedyną niemiecką triumfatorką gry pojedynczej na Wimbledonie, dopiero po pół wieku dołączyli do niej Boris Becker, Steffi Graf i Michael Stich. Sukcesy odniesione w 1931 dały Aussem pozycję wiceliderki rankingu światowego, jedynie za słynną Amerykanką Helen Wills.

Jesienią 1931 Aussem podjęła niefortunną decyzję o wyjeździe na cyklu turniejów do Ameryki Południowej. Pod względem sportowym wyprawa okazała się udana – Aussem wygrała kilka turniejów w Brazylii i Argentynie – ale zawodniczka nabawiła się poważnej choroby wątroby, która wykluczyła ją na dwa lata ze startów. Powróciła do tenisa w 1933, ale już nie odnosiła takich sukcesów jak poprzednio. W 1934 była jeszcze w półfinale mistrzostw Francji i ponownie znalazła się w dziesiątce rankingu światowego (nr 9), ale po porażce w ćwierćfinale Wimbledonu w 1935 z Helen Jacobs zdecydowała się zakończyć karierę tenisową.