Po zakończeniu wojny i zjednoczeniu Jerozolimy, władze izraelskie postanowiły zmienić nazwę lotniska na port lotniczy Jerozolima. Jego eksploatację powierzono firmie Airports Authority. Na początku 1970 przeprowadzono modernizację pasu startowego – otrzymał on nawierzchnię asfaltową i oświetlenie. W 1971 lotnisko było przez osiem miesięcy nieczynne, gdyż prowadzono prace przy przedłużeniu pasa startowego, tak aby mogły z niego korzystać duże samoloty. Z lotniska korzystały linie Arkia Israel Airlines, utrzymujące stałe połączenia z portem lotniczym Tel Awiw-Sede Dow i Ejlatem. Spółka posiadała tutaj małą stację z obsługą naziemną, która obsługiwała loty Arkii oraz czarterowe loty komercyjne i samoloty prywatne. W 1972 władze przeprowadziły kolejne prace rozwojowe, dostosowując lotnisko do potrzeb obsługi ruchu międzynarodowego. W trakcie tych prac poszerzono pas startowy, wyremontowano terminal, dodano wyposażenie kontroli granicznej i celnej, a przy lotnisku wystawiono radar oraz instalacje nawigacyjne. W lipcu 1974 wylądował pierwszy samolot otwierający regularne połączenie z Frankfurtu do Jerozolimy. Międzynarodowa opinia publiczna nie zgadzała się jednak z przyłączeniem Wschodniej Jerozolimy do Izraela, i z tego powodu niemieckie samoloty zaczęły korzystać z portu lotniczego Tel Awiw-Ben Gurion.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Port lotniczy Atarot · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.