W średnich szerokościach geograficznych wielkoskalowe fale atmosferyczne związane są z silnymi prądami powietrza w górnej atmosferze (ok. 5–10 km ponad powierzchnią Ziemi) wiejącymi z zachodu na wschód. Prądy te występują w atmosferze przez cały rok i są silniejsze w zimie niż w lecie ponieważ ich genezą są różnice temperatury pomiędzy równikiem a biegunem i związane z nimi merydionalne (południkowe) komórki Hadleya oraz Ferrela. Te meandry prądu strumieniowego na froncie polarnym zostały opisane po raz pierwszy przez Carla-Gustafa Rossby’ego.
Fale te mają fundamentalne znaczenie dla pogody w średnich szerokościach geograficznych. Krótsze z tych fal (o długości 1000–4000 km) są falami związanymi z niżami w średnich szerokościach i zjawiskami pogody – przejściem frontów atmosferycznych. Te względnie krótkie fale poruszają się wzdłuż grzbietów i dolin dłuższych fal Rossby’ego (>4000 km), które z kolei są istotne dla średnioterminowej prognozy pogody i dla ogólnej cyrkulacji na powierzchni Ziemi w różnych sezonach.