w Indiach i Chinach spożycie krzemu wynosi 140–204 mg/dobę.
Przyswajalność z żywności Dwutlenek krzemu jest dopuszczony do stosowania w produktach spożywczych jako substancja przeciwzbrylająca (E551) – jednak przyswajalność krzemu z dwutlenku krzemu wynosi mniej niż 1%.
Kwas ortokrzemowy jest dobrze rozpuszczalną substancją, naturalnie występującą w zbożach, owocach, warzywach i wodach mineralnych. Przyswajalność krzemu z kwasu krzemowego wynosi około 43%. Jednak w środowisku wodnym, w stężeniach przekraczających 0,1% molekuły kwasu krzemowego ulegają polimeryzacji, tworząc kwas polikrzemowy o znacznie mniejszej biodostępności. W celu zapobiegania polimeryzacji monomerów kwasu krzemowego opracowano kilka metod stabilizacji: monometylosilanotriol (MMST, ang. ), inaczej zwany krzemem organicznym – jest pochodną silanolu o wzorze ogólnym kwas krzemowy stabilizowany choliną (ch-OSA, ang. ) kwas krzemowy stabilizowany waniliną (OSA-VC, ang. )
Wszystkie trzy rodzaje są dopuszczone do stosowania w suplementach diety.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Pierwiastki chemiczne Kategoria:Materiały półprzewodnikowe