Krzem, Si () – pierwiastek chemiczny, z grupy półmetali w układzie okresowym. Izotopy stabilne krzemu to , i .

Wartościowość w większości związków wynosi IV, rzadziej spotykane są związki z krzemem dwuwartościowym. Typowe stopnie utlenienia to IV i IV, rzadko II i II; znane są też związki o stopniu utlenienia 0. Krzem (w postaci monokryształów) jest wykorzystywany powszechnie w przemyśle elektronicznym.

Historia odkrycia Krzem został zidentyfikowany jako pierwiastek w 1787 roku przez Antoine’a Lavoisiera. W 1800 roku Humphry Davy błędnie uznał, że krzem jest związkiem chemicznym, a opinia ta przetrwała do 1822 roku, kiedy to Jöns Jacob Berzelius otrzymał czysty krzem z krzemionki , przeprowadzając ją kwasem fluorowodorowym w i redukując go potasem.

Występowanie Zawartość krzemu w skorupie ziemskiej wynosi ok. 25,7%, co czyni go drugim, po tlenie, najbardziej rozpowszechnionym pierwiastkiem na Ziemi. Krzemionka w różnych odmianach polimorficznych (kwarc, trydymit, krystobalit) oraz krzemiany i glinokrzemiany stanowią większość skał tworzących skorupę ziemską. Od jego symbolu pochodzą nazwy zewnętrznych warstw Ziemi – sial (Si + Al) i sima (Si + Mg).