Główny grzbiet jest wyrównany, jego szczyty niewiele wznoszą się ponad rozdzielającymi je przełęczami, często są niemal płaskie. Północne stoki wyraźnie różnią się od południowych. Na północną stronę od głównego grzbietu schodzą dość długie, ale jednolite i z reguły zalesione i pozbawione widoków grzbiety boczne. Natomiast grzbiety opadające do Popradu są dłuższe, w końcowym odcinku stromo przez Poprad podcięte. Są też znacznie bardziej widokowe i z reguły bezleśne. Najdłuższy boczny grzbiet biegnie od Runka przez Pustą Wielką w kierunku południowym, aż po dolinę Popradu w rejonie Andrzejówki.
Polany Dawniej Pasmo Jaworzyny było znacznie bardziej bezleśne niż dzisiaj. Cały grzbiet zajmowały ogromne hale pasterskie, liczne polany znajdowały się też na bocznych grzbietach i ich stokach. Wszystkie powstały w wyniku działalności ludzi (poprzez wypalanie lub wyrąb) i przez kilkaset lat były intensywnie eksploatowane. Wypasano na nich owce i bydło, część koszono, w niższych położeniach były także pola orne. Na polanach stały domy i zabudowania gospodarcze;