Bogusław aż do śmierci w roku 1205 Ottona pozostawał pod zwierzchnictwem Brandenburgii. Zapewne złożył kolejny hołd lenny Brandenburczykowi.
Od 1202 współrządził księstwem wespół z bratem Kazimierzem II, któremu przekazał zachodnią część ojcowizny. W tym roku także obaj bracia złożyli hołd lenny Władysławowi Laskonogiemu, księciu wielkopolskiemu i krakowskiemuJ.W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 102..
W 1205 księstwa Pomorza Zachodniego wraz ze Szczecinem zostały zaatakowane przez Duńczyków. Książę polski, do którego zwrócił się Bogusław II, udzielił pomocy zbrojnej, lecz połączone wojska pomorsko-polskie zostały pokonane w otwartej walce (w 1205 Szczecin przejściowo został odzyskanyB. Dopierała, Polskie losy Pomorza Zachodniego, s. 56.). Duńczycy umocnili swoją pozycję na tych terenach, szczególnie po wygranej batalii z margrabiami brandenburskimi, którzy wysuwali również pretensje do zwierzchnictwa nad PomorzemB. Dopierała, Polskie losy Pomorza Zachodniego, s. 57.. Król niemiecki Fryderyk II uznał ich zwierzchność nad zajętymi ziemiami (1214).
W roku 1214 Bogusław II pozwolił Klasztorowi w Białobokach założyć wieś Koszalin.
W wyniku podziału księstwa w 1211 roku otrzymał dzielnicę uznamsko-szczecińskąE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s.