W latach 1950–1952 był wikariuszem w parafii Matki Bożej Szkaplerznej w Lubrańcu, następnie w latach 1952–1955 w parafii Wszystkich Świętych w Sieradzu, na obu placówkach pracował również jako katecheta. W latach 1958–1959 pełnił funkcję ojca duchownego kursu filozoficznego w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku, a w latach 1958–1961 był ojcem duchownym w Niższym Seminarium Duchownym we Włocławku. Równolegle nauczał religii we włocławskich szkołach. Po likwidacji niższego seminarium duchownego przez władze państwowe został skierowany do Kalisza, gdzie w latach 1961–1965 jako rezydent przy kościele św. Józefa prowadził katechizację dzieci i młodzieży, a także był kapelanem miejskiego szpitala. W latach 1965–1973 zajmował stanowisko ojca duchownego w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku, jednocześnie prowadząc wykłady z teologii życia wewnętrznego i misjologii. Od 1971 przewodniczył diecezjalnej komisji misyjnej.