Niektóre typy długich domów wikingów i mieszkańców Wysp Brytyjskich zachowały się do czasów współczesnych: angielski Dartmoor longhouse, szkocki black house.
W Ameryce Północnej Budowle te miały prostokątny plan i były wykonane z drewnianych pali oraz desek. Dachy były dwuspadowe lub łukowate, z otworami dymnymi umożliwiającymi wentylację. Ściany i dachy pokrywano korą drzew, najczęściej brzozową. Typowy długi dom Irokezów miał około 25 metrów długości oraz 5 metrów szerokości i wysokości. Wewnątrz znajdował się centralny korytarz z paleniskami, a po obu jego stronach ulokowane były pomieszczenia mieszkalne dla spokrewnionych rodzin. Długie domy nie posiadały okien; światło i wentylację zapewniały otwory w dachu. Wejścia umieszczano zazwyczaj na obu końcach budynku. W chłodniejsze dni otwory wejściowe zasłaniano skórami zwierząt.