Jaja nie były wysiadywane z powodu ogromnej wagi osobników dorosłych, ale w gnieździe były umieszczone rośliny mające zapewnić ciepło.
thumb|250px|left|Rekonstrukcja gniazda majazaura,Muzeum Historii Naturalnej w Londynie Nie jest pewne, jak szybko po wykluciu z jaja młode majazaury były zdolne do samodzielnego życia. Horner i Makela (1979) opisali odkryte w przypominającej gniazdo strukturze szkielety 15 młodych osobników z gatunku M. peeblesorum. Zdaniem Hornera i Makeli fakt, że młode trzymały się razem przez pewien czas przed śmiercią (ich starte zęby dowodzą, że żyły i pobierały pokarm przez jakiś czas po wykluciu się z jaj) i że ich szkielety znaleziono w gnieździe dowodzi, iż u majazaur rodzice przez pewien czas opiekowali się nad potomstwem. Horner i Makela nie przesądzali jednak, czy młode majazaury pozostawały w gnieździe, a rodzice przynosili im pokarm, czy też młode opuszczały gniazdo by żerować, po czym wracały do gniazda pod nadzorem rodziców. W późniejszej publikacji Horner i Weishampel (1988) stwierdzili, że stawy kolanowe młodych majazaur nie były w pełni rozwinięte, przez co nie mogły one opuszczać gniazda w poszukiwaniu pożywienia. Ich zdaniem świadczy to o tym, że rodzice karmili młode dopóki nie były na tyle silne aby samodzielnie się poruszać.