Język tracki – wymarły indoeuropejski język starożytnej Tracji, która obejmowała w przybliżeniu współczesne: północno-wschodnią Grecję, europejską część Turcji, Bułgarię, Rumunię oraz wschodnią Serbię.
Trakowie nie wypracowali własnego systemu pisma. W razie potrzeby zapisu informacji trackie elity używały greki, o czym świadczą na przykład zapiski na naczyniach skarbu z Wracy. Popularność języka greckiego była dodatkowo wspierana przez kontakty ekonomiczne i kulturowe elit, w wyniku których tracka arystokracja nauczyła się tego języka.
Zapiski w języku trackim są niezwykle rzadkie. Znane są napisy (graffiti) z sanktuariów, a także przedmioty przypuszczalnie zapisane trackimi inskrypcjami. Wśród nich znajdują się złoty pierścień z miejscowości koło Płowdiwu (znaleziony w 1912 roku), stela znaleziona w 1965 roku we wsi Kjołmen w gminie Wyrbica, czy inskrypcje na przedmiotach z kurhanu w .
Język tracki częściowo, we wsiach, zachował się aż do hellenizacji i romanizacji Tracji. Wiele współczesnych bułgarskich nazw geograficznych pochodzi z języka trackiego. Trakowie nazywali osady dawa lub dewa, gród - bria lub wria, zamek - dizos lub diza. Płowdiw po tracku nazywał się Pulpu-dewa, zaś dawna nazwa Nesebyru to Messem-bria.