W skład brygady wchodzili żołnierze i oficerowie z dwóch dywizji wyposażonych w lekkie czołgi Typ 92 i Typ 93 oraz czołgi średnie Typ 89 w wersji A i B. Szybko okazało się, iż czołgi średnie były zbyt ciężkie i miały niewystarczającą manewrowość w górzystym terenie, zaś czołgi lekkie były zbyt słabo uzbrojone. Pojawiło się zapotrzebowanie na pojazd kołowo-gąsienicowy, który mógłby wspierać nacierającą kawalerię oraz wykazywać się lekkością, szybkością oraz świetną manewrowością.
Prototyp thumb|left|Pierwszy prototyp czołgu lekkiego Typ 95 Ha-Go, 1934-1935 Stworzeniem pierwszego prototypu czołgu na zlecenie Centralnego Biura Konstrukcyjnego zajęło się Mitsubishi Heavy Industries. Budowa pierwszego prototypu trwała od lipca 1933 r. do czerwca 1934 r. Pierwszy model przekroczył o 500 kg przyjętą w projekcie masę, która została określona na 7000 kg. Maksymalna prędkość rozwijana przez pojazd wynosiła 40 km/hPrototyp czołgu Typ 95 Ha-Go osiągał prędkość maksymalną 43 km/h. zaś największy kąt pokonywanego wzniesienia 30°. Chcąc zmniejszyć masę czołgu do 6 500 kg, wprowadzono kilka usprawnień technologicznych, dzięki czemu wzrosła także prędkość pojazdu z 40 do 45 km/h.