podgat. gujański): Ustępuje mu nieco rozmiarami. Pod względem jaskrawości wzoru ubarwienia można go umieścić pomiędzy podgatunkiem kolumbijskim a brazylijskim, temu ostatniemu ustępuje pod tym względem bardzo znacznie, jednak w przeciwieństwie do kolumbijskiego nawet u dorosłych osobników wzór pierścieni jest dość wyrazisty. Występowanie – otwarte tereny w Brazylii, Boliwii i Argentynie. E. c. cenchria ((Linnaeus, 1758); podgat. brazylijski): Podgatunek o ubarwieniu uznawanym za najlepiej prezentujące się w hodowli. Jego wzór jest jaskrawy i pozostaje taki również po osiągnięciu dojrzałości. Kolor podstawowy to wiśniowo-brązowy, wzdłuż grzbietu biegną jaskrawe czarne pierścienie, wewnątrz których tło jest o ton jaśniejsze od umaszczenia podstawowego. Po bokach ciała występują czarne owale z jasnymi półksiężycami. Niektóre osobniki mają po bokach srebrzysty odcień, należą do odmiany zwanej „Lamar”. Pod względem rozmiarów góruje nad podgatunkami: kolumbijskim, argentyńskim, gujańskim i paragwajskim, ale ustępuje peruwiańskiemu (największy) i podgatunkowi z wyspy Marojo. W naturze występuje w Amazonii, od Wenezueli na południe po Boliwię i dalej po Gujanę Francuską i Brazylię. E. c. alvarezi (Abalos, Baez and Nader, 1964;