W przypadku cukrzycy typu 2 poziom peptydu C pozwala na optymalny dobór leku – przy normalnym i wysokim poziomie lepsze wyniki daje podawanie biguanidów (np. metforminy), przy obniżonym zwykle stosuje się pochodne sulfonylomocznika (najczęściej glimepiryd), czasem w skojarzeniu z innymi lekami. Nowszą formą leczenia jest zastosowanie leków inkretynowych oraz inhibitorów SGLT-2 (flozyn). Leki te można stosować samodzielnie, jak i z metforminą czy inhibitorami α-glukozydazy (np. akarboza) lub pochodnymi sulfonylomocznika, od 2019 są często stosowane jako leki pierwszego rzutu w każdej cukrzycy typu 2 niezależnie od poziomu peptydu C.
Przypisy
Kategoria:Diabetologia Kategoria:Peptydy