Zarysowała się tendencja, aby przez bezpieczeństwo państwa rozumieć wszystko co może mieć jakikolwiek związek z zagrożeniem państwa i jego społeczeństwa.
Z tego względu wydaje się rozsądna propozycja Ryszarda ZiębyR. Zięba (red.): Bezpieczeństwo międzynarodowe po zimnej wojnie, Warszawa 2008., żeby wyodrębnić następujące podstawowe wartości składające się na bezpieczeństwo współczesnych państw: przetrwanie państwa jako niezależnej jednostki politycznej, narodu jako wyróżnionej grupy etnicznej, biologiczne przeżycie ludności państwa. Jest ono naczelną wartością, której każde państwo gotowe jest poświęcić inne wartości, gdyż nie mogą być one zachowane w sytuacji zagrożenia istnienia ludności. Wartość ta jest stawiana na naczelnym miejscu; integralność terytorialna, która w potocznym rozumieniu nadal jest uważana za główny korelat bezpieczeństwa; niezależność polityczna (w sensie ustrojowym, samowładności i swobody afiliacji), czyli suwerenności; jakość życia, na którą składają się takie wartości jak standard życia, szczebel rozwoju społeczno-gospodarczego, zakres praw i swobód obywatelskich, system kulturalny, narodowy styl życia, stan środowiska naturalnego, możliwości i perspektywy samorealizacji i rozwoju.