Kariera kosmonauty 10 stycznia 1963 został członkiem drugiej grupy kosmonautów radzieckich. Ogólne przygotowania przechodził do grudnia 1964. Zostały one przerwane 11 grudnia 1964 decyzją komisji lekarskiej. Bujnowskiemu podczas ćwiczeń przeciążeniowych na wirówce tętno podskakiwało do 160–180 uderzeń na minutę. Lekarze uznali, że jest to niedopuszczalne i wycofali go z dalszego szkolenia. Z polecenia Siergieja Korolowa Bujnowski został włączony do grupy cywilnych specjalistów, którzy kandydowali do lotu w kosmos jako przedstawiciele przemysłu. Po badaniach w Instytucie Problemów Medyczno–Biologicznych (ИМБП) jego kandydatura została jednak ostatecznie odrzucona.
Po opuszczeniu oddziałów kosmonautów w latach 1965–1970 był przedstawicielem sił zbrojnych przy 944 Instytucie Naukowo-Badawczym Dowództwa Wojsk Rakietowych. Od 1970 służył w strukturach Ministerstwa Obrony ZSRR.
19 listopada 1973 uzyskał stopień kandydata nauk technicznych.
W 1987 został naczelnikiem wydziału zamówień ds.