Kodeina (), metylomorfina, metylowa pochodna morfiny – organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów fenantrenowych.
Jest zaliczana do grupy substancji opioidowych, a obok morfiny należy do najważniejszych opiatów. Ma silny depresyjny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy plasując się pod tym względem w swojej grupie tuż po wspomnianej morfinie. Wykazuje podobne do niej działanie: działa przeciwbólowo, wywołuje euforię, senność, błogą apatię, wprowadza w stan niewrażliwości na przykre doznania, spowalnia perystaltykę żołądka i jelit, powoduje zanik odczuwania głodu.
Kodeina została zidentyfikowana i po raz pierwszy wydzielona w postaci czystej w 1832 roku przez Pierre’a Jeana Robiqueta. Jej zawartość w opium wynosi 0,7–2,5%. Może być również otrzymana z morfiny.
Metabolizm Kodeina (podobnie jak większość leków) w organizmie metabolizowana jest przez kompleks enzymów wątrobowych cytochromu P450. W ciągu pierwszych 24 godzin po przyjęciu wydalane jest z moczem około 90% przyjętej dawki, z czego około 85% w postaci zmetabolizowanej. Ważniejsze metabolity: morfina (ok. 5–10% dawki) – powstaje poprzez demetylację kodeiny przy udziale cytochromu CYP2D6 (należącego do rodziny cytochromów P450).