Samolot ten otrzymał nazwę Blackburn Botha, a pierwszy seryjny samolot został oblatany 28 grudnia 1938 i był to zarazem oblot pierwszego samolotu tego typu.
W trakcie prób w locie okazało się, że samolot ten ma sporo drobnych usterek konstrukcyjnych, które wyeliminowano w następnym egzemplarzu, na podstawie którego budowano pozostałe samoloty z zamówionej serii oznaczonej jako Mk I.
Po wybuchu II wojny światowej samolot ten okazał się już konstrukcją przestarzałą i w 1942 roku zakończono jego produkcję. Nie podjęto również nowej wersji tego samolotu oznaczonej jako Mk II, która miała mocniejsze silniki.
Ostatecznie w latach 1938–1942 wyprodukowano 580 samolotów Botha, z czego 380 w zakładzie w Brough, a 200 w Dumbarton.
Służba Samoloty Blackburn Botha weszły w 1939 roku na wyposażenie jednostek treningowych, a w 1940 roku do jednostek bojowych lotnictwa obrony wybrzeża, gdzie miały zastąpić samoloty Avro Anson. W sierpniu 1940 roku rozpoczęły one loty patrolowe nad Morzem Północnym, lecz już w listopadzie 1940 roku wycofano je z lotów bojowych, gdyż nie spełniały swoich zadań.
Wycofane z jednostek bojowych oraz wyprodukowane samoloty kierowano już wyłącznie do szkół lotniczych i jednostek treningowych, gdzie użytkowano je do 1943 roku.