Albert pod wpływem ambitnej żony podjął terapię u ortofonisty Lionela Logue’a, dzięki któremu podczas rocznej terapii – obejmującej 82 seanse terapeutyczne – udało się zmniejszyć jąkanie.

Objęcie tronu 3 czerwca 1920 został mianowany księciem Yorku, hrabią Inverness i baronem Killarney. Wraz z tytułami spadły na niego królewskie obowiązki, takie jak reprezentowanie ojca podczas różnych uroczystości i oficjalne podróże do krajów imperium brytyjskiego.

Po śmierci króla Jerzego V w styczniu 1936 i wstąpieniu na tron Edwarda VIII stał się bezpośrednim następcą tronu. 11 grudnia 1936 po adbykacji Edwarda VIII przejął koronę, co było dla niego nieoczekiwanym wydarzeniem. Był nieprzygotowany do roli króla, a przed objęciem tronu nigdy wcześniej nie widział żadnego państwowego dokumentu. Dzień przed abdykacją brata odwiedził matkę, co później opisał w dzienniku słowami: Kiedy powiedziałem jej, co się wydarzyło, to załamałem się i rozszlochałem jak dziecko. Odczuwał lęk przed wystąpieniami publicznymi i miał trudności z wymową.