Reduktorem tej reakcji jest amalgamat cynku w stężonym kwasie solnym.
Bezpośrednia redukcja do węglowodoru następuje także w redukcji Wolffa-Kiżnera, czyli reakcji z hydrazyną w mocno zasadowym środowisku (zazwyczaj wodorotlenek potasu lub tert-butanolan potasu).
Dzięki identycznym produktom redukcji Clemmensena i Wolffa-Kiżnera można dobrać odpowiednią metodę redukcji w zależności od redukowanego ketonu, szczególnie jego odporności na środowisko kwasowe i zasadowe. Obie metody są często stosowane do otrzymywania węglowodorów aromatycznych jako kolejny etap po acylowaniu Friedla-Craftsa.
Reakcje z amoniakiem i aminami. Ketony można zredukować za pomocą amoniaku lub amin pierwszorzędowych na drodze aminowania redukcyjnego. Pośrednim etapem tej reakcji jest wytworzenie iminy o wzorze ogólnym (gdzie może być zarówno grupą alkilową, jak i atomem wodoru).
W przypadku zastosowania aminy drugorzędowej produktem reakcji jest enamina. Reakcja zachodzi tylko wtedy, gdy keton zawiera atom wodoru α. Taki atom wodoru zostaje odszczepiony, co umożliwia powstanie wiązania podwójnego:
center|300px