Zodiaque-Echter, Würzburg 1993, s. 88, . Mniej więcej w tym samym czasie, poczynając od 1093, żebrowe sklepienia katedry w Durham były pierwszym budynkiem, który został sklepiony z żebrami we wszystkich częściach. W tej fazie rozwoju proste przekroje ukształtowały kształty żeber (kwadratowe, migdałowe, gruszkowe itp.), z których następnie rozwinęło się sklepienie z nośnymi żebrami krzyżowymi. Pewne przekroje żeber były charakterystyczne dla poszczególnych zakonów lub klasztorów. Na przykład w klasztorze cystersów Clairvaux preferowano kształty żeber o przekroju kwadratowym (tzw. żebro skrzynkowe). Można je również znaleźć we wszystkich klasztorach córek Clairvaux. Ten kształt żebra jest spotykany również w architekturze świeckiej, takiej jak zamki i forty Fryderyka II w południowych Włoszech (Castel del Monte itp.)Alexander Knaak: Prolegomena zu einem Corpuswerk der Architektur Friedrich II. von Hohenstaufen im Königreich Sizilien. (1220–1250) (= Studien zur Kunst- und Kulturgeschichte. 16). Jonas, Marburg 2001, , s. 10, . left|thumb|Dynamika sklepienia krzyżowo-żebrowego, z naciskiem żeber na zewnątrz i w dół równoważony przez kolumny i przypory. Elementy modelu mogą stać samodzielnie, bez cementu.