Po głośnej adaptacji powieści Güntera Grassa Blaszany bębenek (1979), nagrodzonej Oscarem, Schlöndorff zekranizował m.in. wybrane wątki powieści Marcela Prousta W poszukiwaniu straconego czasu w Miłości Swanna (1984) oraz powieść Maxa Frischa Homo Faber (1991). W 2006 nakręcił Strajk, którego fabuła osadzona jest w realiach walki o upadek komunizmu w Polsce lat 80., a główna bohaterka wzorowana była na Annie Walentynowicz.

Zasiadał w jury konkursu głównego na 23. MFF w Cannes (1970).

W 2008 ukazała się jego autobiografia pt. Światło, cień i ruch. Moje życie i moje filmy, przetłumaczona przez Ryszarda Turczyna i wydana rok później również w Polsce.

Mieszka na stałe w Poczdamie.

Filmografia 1966 – Niepokoje wychowanka Törlessa (Der junge Törless) – na podstawie powieści Niepokoje wychowanka Törlessa Roberta Musila 1967 – Morderstwo i zabójstwo (Mord und Totschlag) 1969 – Michael Kohlhaas, buntownik (Michael Kohlhaas – der Rebell) – na podstawie opowiadania Heinricha von Kleista 1970 – Baal 1971 – Nagłe wzbogacenie się biednych ludzi z Kombach (Der plötzliche Reichtum der armen Leute von Kombach) 1972 – Moralność Ruth Halbfass (Die Moral der Ruth Halbfass) 1972 – Słomiany ogień (Strohfeuer) 1974 – Nocleg w Tyrolu (Übernachtung in Tirol) 1975 – Utracona cześć Katarzyny Blum – na podstawie powieści Heinricha Bölla