Odrębne miejsce w historii polskiej informatyki zajmuje K-202, 16-bitowy minikomputer skonstruowany w latach 1970–1973 przez zespół Jacka Karpińskiego we współpracy z firmami brytyjskimi. Jego wydajność dorównywała najlepszym ówczesnym konstrukcjom zachodnim, lecz z powodów organizacyjnych i politycznych powstało jedynie około 30 egzemplarzy, a produkcję przerwano. Projekt wykorzystano później w produkowanej z krajowych podzespołów Mera 400.
Do pozostałych polskich konstrukcji cyfrowych należały UMC, PRS-4, Mera 300, Poltype oraz R-32 zgodny z radziecką serią RIAD, a w latach 80. XX wieku mikrokomputery Mazovia, Meritum, Elwro 800 Junior i ComPAN 8. Powstały też polskie komputery analogowe: ELWAT, AKAT-1 i ARR.
Budowa Większość współczesnych komputerów jest oparta na architekturze von Neumanna i składa się z trzech typów podstawowych elementów: procesora, który wykonuje obliczenia i steruje pracą maszyny. Obok głównego procesora (CPU) komputery często zawierają wyspecjalizowane układy, takie jak procesor graficzny (GPU), wykorzystywany także w obliczeniach naukowych i sztucznej inteligencji pamięci, w tym pamięci operacyjnej RAM, przechowującej wykonywany program i dane, oraz pamięci masowej (np.