W czerwcu ponownie dostała się do ćwierćfinału Wielkiego Szlema; pokonując na kortach Rolanda Garrosa Lindsay Davenport (11 WTA) i Natallę Zwierawą (9 WTA). Wspomniana Amerykanka zrewanżowała się jednak Halard już w pierwszej rundzie Wimbledonu. Francuzka wystąpiła w Mistrzostwach WTA na koniec sezonu i odniosła nieoczekiwane zwycięstwo nad Arantxą Sanchez Vicario 6:2, 1:6, 7:6(2), po czym została w trzech setach odprawiona przez Gabrielę Sabatini.
W 1995 roku poślubiła swojego trenera, Arnaud Decugis, który jest spokrewniony z dawną legendą francuskiego tenisa, Maxem Décugisem. Od tego czasu występowała pod podwójnym nazwiskiem Halard-Decugis. W maju wygrała turniej w Pradze po finale z Ludmiłą Richterovą. Kolejne trofeum przywiozła w styczniu 1996 z Hobartu. Miesiąc później triumfowała w dobrze obsadzonych zawodach w Paryżu, zamykając dalszą drogę w drabince Helenie Sukovej, Sabine Appelmans, Anke Huber (5 WTA), Silvii Farinie Elii i Ivie Majoli (4 WTA). Sezon ten zakończyła już w lipcu z powodu kontuzji nadgarstka. Ta znacznie ograniczyła jej plany startowe także w następnym roku.