Pełen uczuć zemsty Sampièro udał się do Francji, zdecydowany skłonić Henryka II do interwencji i aneksji Korsyki.

Interwencja francuska i pierwsze powstanie Korsykanów W roku 1553 Henryk II zdecydował się wystąpić zbrojnie przeciwko Genui i wysłał na Korsykę francuski korpus ekspedycyjny pod dowództwem Sampièra Ornano. Walki trwały przez sześć lat, udało się zdobyć Ajaccio, Bastię i Corté, Genueńczykom jako baza pozostało tylko Calvi. 15 września 1557 Sampièro przewodniczył Wielkiej Radzie Korsykanów, która zaproponowała Henrykowi II przyłączenie wyspy do Francji. Król porzucił jednak pierwotne plany, wycofał swe oddziały z Korsyki i zwrócił Genueńczykom wszystkie okupowane fortece. Daremna walka wyspiarzy trwała jeszcze dwa lata: Sampièro zwracał się o pomoc do Katarzyny Medycejskiej, króla Nawarry, beja Algieru i nawet do sułtana tureckiego, ale znikąd jej nie otrzymał.

Zabójstwo Vanniny Po przegranej pierwszego powstania Sampièro wyemigrował z żoną i dziećmi do Francji, w roku 1562 pojechał na Sardynię, podczas gdy Vannina powróciła na Korsykę i tam wdała się w konszachty z Genueńczykami. Mąż powrócił do ojczyzny rok później i w ataku szału czy zazdrości udusił swym pasem Vanninę.