Podczas wojny rosyjsko-japońskiej przebywał we Władywostoku, w składzie tamtejszej fortecy. 25 lipca 1905 otrzymał pierwszą nagrodę cesarską za strzelanie konkursowe z karabinu, a dwa dni później żeton pamiątkowy za strzelanie konkursowe 8. kompanii. 22 kwietnia 1907 awansował na pułkownika, a 25 czerwca objął dowództwo IV batalionu. 2 października 1907 otrzymał drugą nagrodę cesarską za strzelanie konkursowe z karabinu. 29 kwietnia 1910 został wyznaczony na stanowisko szefa gospodarki pułkowej, a 25 stycznia 1913 pomocnika dowódcy pułku.
Wielka Wojna 6 lutego 1913 został mianowany dowódcą 82 Dagestańskiego pułku piechoty w Groznym. Na czele tego oddziału walczył podczas I wojny światowej. 31 grudnia 1914 awansował na generała majora ze starszeństwem z 26 sierpnia 1914 „za specjalnie wybitne sukcesy bojowe i waleczność osobistą”. 3 lutego 1915 został mianowany dowódcą 2 Brygady 2 Dywizji Grenadierów, a w październiku 1916 dowódcą tej dywizji. W styczniu 1917 objął dowództwo 8 Syberyjskiej Dywizji Strzelców. Ranny w walkach, odznaczony najwyższymi rosyjskimi orderami bojowymi.