Początkowo zbudowano 13 obszarów ufortyfikowanych: Karelia, Kingisiepp, Psków, Połock, Mińsk, Mozyrz, Korosteń, Nowogród Wołyński, Kijów, Latyczów, Mohylów Podolski, Rybnica, Tyraspol. W 1938 roku rozpoczęto prace mające zapełnić luki pomiędzy nimi, w związku z czym powstało 8 dodatkowych rejonów umocnionych: Ostrow, Siebież, Słuck, Szepetówka, Izjasław, Starokonstantynów, Ostropol, Kamieniec Podolski.
Wewnątrz „UR” budowano podziemne magazyny, elektrownie, szpitale oraz stanowiska dowodzenia i węzły łączności. Podziemne budowle łączył labirynt tuneli i ukrytych połączeń. Każdy „UR” mógł samodzielnie prowadzić działania bojowe nawet w stanie całkowitej izolacji. Podstawowymi elementami „UR” były Stałe Stanowiska Ogniowe – tzw. DOT-y (ros. Долговре́менная огнева́я то́чка).