W 1915 roku prześwit torów zmieniono z 750 mm, na rozstaw 600 mm, a między Czarkowem i Pątnowem uruchomiono połączenie pasażerskie.
1919–1938 Po zakończeniu działań wojennych rozpoczęto naprawę zniszczeń oraz budowę nowych połączeń, zwłaszcza w granicach byłego Królestwa Polskiego, będącego pod zwierzchnictwem Imperium Rosyjskiego. Przedstawiono wtedy plany połączenia dwóch istniejących odcinków Poznań – Strzałkowo oraz Kutno – Warszawa, linią przez Konin. W maju 1919 roku rozpoczęto prace nad kolejowym połączeniem Poznania z Warszawą. Inwestycja często wstrzymywana była ze względu na brak materiałów, powolne prace przy budowie obiektów inżynieryjnych, strajki załogi czy wreszcie przez trwającą od początku 1919 roku wojnę polsko-bolszewicką. Rok po rozpoczęciu prac, 20 maja 1920, prowizorycznie połączono Strzałkowo z Kutnem. 25 stycznia 1922 roku zainaugurowano przewozy na odcinku Strzałkowo – Konin – Kutno, a prace inżynieryjne ostatecznie ukończono w listopadzie 1925 roku. Pod koniec tego samego roku oddano do użytku bocznicę kolejową do gosławickiej cukrowni. Planowano także budowę przez Konin magistrali węglowej, jednak ostatecznie wybrano inny przebieg trasy.