Jego ojciec studiował agronomię w Belgii i praktykował rolnictwo w majątku Kazimierza Chłapowskiego, a po sprzedaży dóbr rodzinnych w Korytnicy kupił od Stanisława Platera-Zyberka dobra z cegielnią w Ząbkach, które połączył koleją wąskotorową z warszawskim Bródnem i Pragą.
Młodość Adam Ronikier ukończył w 1897 prywatne męskie Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie, w 1898 zdał maturę w szkole państwowej. Był autorem projektu kaplicy przy zarządzanym przez jego rodziców domu opieki dla dziewcząt w Ignacowie, zbudowanej w latach 1898–1902 przez architekta Stanisława Adamczewskiego. W latach 1900–1905 studiował architekturę na Politechnice Ryskiej. W trakcie studiów przewodniczył korporacji akademickiej Arkonia.
W 1905 powrócił z Rygi, by objąć majątek ojca w Ząbkach, do którego należały również place w Warszawie. W czerwcu 1907 uczestniczył w trójzaborowym zjeździe polskich pisarzy i publicystów katolickich w Warszawie. Wg danych z 1909 był wówczas także właścicielem dóbr Ryki w guberni siedleckiejSpis alfabetyczny obywateli ziemskich Królestwa Polskiego ze wskazaniem ostatniej stacji pocztowej, 1909, s. 103.. W 1912 architekt Tadeusz Tołwiński opracował na jego zlecenie projekt budowy w Ząbkach miasta ogrodu dla 8 tysięcy mieszkańców.