Uprawa Odmiany uprawiane w ogrodach potrzebują żyznej, próchnicznej i stale wilgotnej gleby. W odróżnieniu od innych gatunków różaneczników nie musi mieć kwaśnej gleby. Ma dużą tolerancję na odczyn gleby – toleruje pH 3,6–6. Ma zwartą bryłę korzeniową, stąd też dobrze znosi przesadzanie. Jest odporny na mróz. Najlepiej rośnie na słonecznym lub półcienistym stanowisku. Oprócz typowego gatunku uprawiane są mieszańce z innymi gatunkami różanecznika.
Choroby i szkodniki Plamistość liści różanecznika. Na liściach powstają duże, nieregularne brązowe plamy. Chorobę zwalcza się opryskiwaniem fungicydami. Fytoftoroza różanecznika – choroba spowodowana przez lęgniowce rozprzestrzeniające się w glebie glebę i atakujące korzenie. Liście brązowieją i łódeczkowato zwijają się. Choroba rozprzestrzenia się na całą roślinę doprowadzając do jej obumarcia. Jest nieuleczalna. Porażoną roślinę należy wykopać i spalić. Zaraza wierzchołków pędów różanecznika spowodowana przez grzyba Phytophthora ramorum. Najpierw zaczynają brunatnieć wierzchołki pędów, potem choroba rozszerza się w dół. Powoduje opadanie liści i obumieranie rośliny. Zwalczanie polega na wycinaniu porażonych liści i pędów, a następnie opryskiwaniu całej rośliny odpowiednimi preparatami grzybobójczymi. Zgorzel kwiatów różanecznika wywołana przez grzyba Ovulinia azaleae.