Jako poważna, ogólnokrajowa siła polityczna Heimwehra zaistniała w 1927 r. Podczas kryzysu politycznego Heimwehra podjęła współpracę z rządem i została użyta do stłumienia demonstracji socjaldemokratów w Wiedniu oraz strajku generalnego. Ówczesny kanclerz Austrii Ignaz Seipel wspierał Heimwehrę, chcąc wykorzystywać ją do własnych celów zaspokajając niektóre ambicje jej przywódców. Te jednak rosły, i gdy w latach 1929–1930 chadecki kanclerz Johann Schober nie zgodził się na działania siłowe w celu reformy ustroju i nawiązał współpracę z socjaldemokratami, Heimwehra podjęła bliskie współdziałanie z Włochami – otrzymywała stamtąd broń, pieniądze, wsparcie polityczne. Oznaczało to też jednak zwrot programowy organizacji w stronę faszyzmu.
thumb|250px|Przemarsz członków Heimwehry w Wiener Neustadt w 1931 Heimwehra swe podstawy programowe zaczerpnęła z ideologii Othmara Spanna, zostały one ostatecznie sformułowane w tzw. przysiędze korneuburskiej (18 maja 1930). Wyraźnie sprecyzowano tam cel działalności organizacji: wprowadzenie państwa korporacyjnego opartego na dyktaturze przy jednoczesnym odrzuceniu form parlamentarnych i demokratycznych.