Wygląd Długość węża wynosi od 45 cm do 220 cm. Ich głowa jest szeroka i wyraźnie odcina się od części szyjnej. Najbardziej charakterystyczną cechą tych węży jest rząd kolczastych łusek nad każdym okiem, które wyglądem przypominają brwi. Gatunki żararak mają bardzo różnorodne ubarwienie. Znane są formy całkowicie rudobrązowe, które posiadają rozmaite czarne, białe lub czerwone plamki, istnieją też gatunki szarobrązowe lub cytrynowożółte.
Metoda polowania Żararaki prowadzą nocny tryb życia i żywią się prawie wszystkimi drobnymi zwierzętami, które żyją w ich środowisku. Mogą polować na małe ssaki, ptaki i ich pisklęta, jaszczurki i żaby. Wąż, leżąc spokojnie, czeka na ofiarę, którą chwyta pyskiem i trzyma, dopóki nie zadziała jego jad, co zwykle jest sprawą kilku minut.
Jad węża działa, wywołując u ofiary silny krwotok wewnętrzny. Następnie zdobycz jest połykana w całości.
Wszystkie gatunki mają jedną wspólną cechę – posiadają po każdej stronie głowy pod oczami jamki, które wyglądają jak duże otwory nosowe. Cienka błona, która wyściela dno jamek, jest usiana receptorami (w liczbie od 500–1500 na mm²), które mogą rejestrować małe różnice temperatury.