W latach 1891 i 1892 odbywał wycieczki w Tatry. W 1895 spotkał się z przejeżdżającym przez Kołomyję Włodzimierzem Dzieduszyckim. Za jego wstawiennictwem został przeniesiony do Lwowa. W 1896 został mianowany sekretarzem Rady Muzeum im. Dzieduszyckich. W czasie wolnym od zajęć urzędowych poświęcał się pracy naukowej nad owadami z ówczesnego rzędu siatkoskrzydłych. Porządkował zbiory i przygotowywał do druku publikację o ważkach („Ważki Galicyi i przyległych krajów polskich”, która ukazała się w 1902 r. nakładem wydawnictwa Muzeum). Jednocześnie zbierał owady w czasie wycieczek w okolicach Lwowa, jak i w Karpatach.

W 1905 dosłużył się tytułu radcy sądowego. W 1907 przeszedł na emeryturę. Na emeryturze pracował dalej w Muzeum oraz zbierał materiał do badań w terenie, w okolicach Lwowa oraz w Karpatach. Nad Prutem zaskoczyła go I wojna światowa. Przeniósł się do Myślenic (30 km na południe od Krakowa, choć w opracowaniu Brzęka pojawia się nazwa 'Mysłowice' w woj. katowickim), kontynuował zbiory owadów, w nadziei opracowania ich po powrocie do Lwowa. Zmarł w dniu 24 II 1918 r. w Myślenicach (Mysłowicach?).