Przez krótki czas, od 24 sierpnia 1991, pełnił obowiązki sekretarza generalnego KC KPZR. Stało się tak, kiedy Michaił Gorbaczow (zachowując zarazem funkcję prezydenta ZSRR do grudnia tegoż roku) ustąpił z funkcji partyjnego lidera z powodu zawieszenia działalności partii przez władze Rosji (a w konsekwencji także innych republik). Tym samym jego obowiązki automatycznie przejął drugi w hierarchii partyjnej Iwaszko. Jego władza z racji zawieszenia działalności partii oraz właściwie przesądzeniu jej dalszych losów (Gorbaczow rezygnując wezwał ją do samorozwiązania, a republikańskie władze Rosji przygotowywały przejęcie jej majątku przez państwo), była tylko formalna. 29 sierpnia KPZR została rozwiązana.

Został odznaczony m.in. Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy i Orderem Przyjaźni Narodów.

Bibliografia red. Ulrich-Joachim Schulz-Torge, „Who Was Who in the Soviet Union”, K.G.Saur Verlag GmbH & Co. KG, Monachium 1992, .

Kategoria:I sekretarze KC KP(b)U i KPU Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem Przyjaźni Narodów Kategoria:Politycy KPZR Kategoria:Ukraińscy komuniści Kategoria:Ukraińscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 1994 Kategoria:Ludzie urodzeni w Połtawie