Był wieloletnim pracownikiem naukowym Lunar and Planetary Laboratory Uniwersytetu Arizony w Tucson w Arizonie, Stany Zjednoczone (1963–1967 i od 1971 do śmierci).
Był jednym z pionierów nowych metod i technik badawczych, m.in. odkrył nadwyżkę promieniowania podczerwonego w galaktykach nazywanych później „infrared galaxies”, w 1976 dokonał pierwszego pomiaru rotacji jądra kometarnego (kometa 6P/d’Arrest, 1976) oraz opracował specjalną metodę fotometrii różnicowej małych planetoid. W czerwcu 1993 stwierdził, iż jądro świeżo odkrytej komety Shoemaker-Levy 9 składa się z łańcucha 9 brył, a wykonana przez niego fotografia obiegła prasę całego świata. Był autorem wielu katalogów wielobarwnych (sięgających do podczerwieni) jasności fotoelektrycznych gwiazd. Pionier zastosowań odbiorników CCD do obserwacji fotometrycznych. Był autorem ponad 120 publikacji naukowych z astronomii. Jedną z planetoid odkrytą w 1960 Międzynarodowa Unia Astronomiczna nazwała jego nazwiskiem – (2256) Wiśniewski.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia polskiej