Nazajutrz po raz drugi w sezonie zdobył punkty, tym razem zajmując siódme miejsce. Dało mu to 24. miejsce w klasyfikacji generalnej tego sezonu.
Sezon 1993/1994 Okabe zaczął od zajęcia drugiego miejsca w pierwszym konkursie cyklu, 11 grudnia 1993 w Planicy. Później jeszcze dwa razy stanął na podium: raz na drugim i raz na trzecim miejscu. W 42. edycji Turnieju Czterech Skoczni uplasował się na trzynastym miejscu po tym, jak zajął piąte miejsce w Oberstdorfie, trzecie w Garmisch-Partenkirchen, 44. miejsce w Innsbrucku i ósme w Bischofshofen. Najważniejszą imprezą sezonu były jednak igrzyska olimpijskie w Lillehammer w lutym 1994 roku. W indywidualnych startach był dziewiąty na normalnej skoczni oraz czwarty na dużej, gdzie przegrał walkę o brązowy medal z Andreasem Goldbergerem. W konkursie drużynowym razem z Jin’yą Nishikatą, Noriakim Kasai i Masahiko Haradą wywalczył srebrny medal. Był to pierwszy w historii medal dla Japonii w konkursach drużynowych skoków narciarskich. Blisko miesiąc później wziął udział w mistrzostwach świata w lotach w Planicy. Podczas mistrzostw oddał najdłuższy skok pierwszej serii (198 m – 5 m bliżej niż wynosił ówczesny rekord świata Toni Nieminena), natomiast w drugiej serii uzyskał 95 metrów i zawody ukończył na 11. pozycji. Sezon zakończył zajęciem drugiego miejsca w Thunder Bay (27 marca 1994).