Był koncertmistrzem orkiestry symfonicznej w Colmar (1862–1863). Dyrygował orkiestrami w hamburskiej Singakademie (1863–1866), Szafuzie (Im Thurneum, 1866–1869) i Koblencji (do roku 1890 był tam dyrektorem Instytutu Muzycznego).
Na przełomie lat 1889/1890 nabawił się niedowładu dwóch palców lewej ręki, co spowodowało niemożność gry na skrzypcach i zainteresowanie się dyrygenturą.
Pod koniec życia zamieszkał we Wrocławiu, gdzie od roku 1890 do śmierci kierował orkiestrą Wrocławskiego Towarzystwa Muzycznego (Breslauer Orchester–Verein). Już pierwszy koncert, który odbył się 8 października 1890 r. okazał się wielkim sukcesem entuzjastycznie przyjętym przez wrocławską prasę, a każdy kolejny odbywał się przy wypełnionej sali, co było też sukcesem komercyjnym. Ostatni publiczny występ miał miejsce 13 lutego 1901 r.; miesiąc później Maszkowski zmarł.
Został pochowany na cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu. Do dziś zachował się pomnik-nagrobek przedstawiający grającego na skrzypcach anioła.
Opracowanie Rafał Maszkowski. Tradycje śląskiej kultury muzycznej X. Praca zbiorowa Zakładu Historii Śląskiej Kultury Muzycznej Akademii Muzycznej im.