Testy poligonowe wykazały konieczność wprowadzenia w projekcie kilku zmian, z których najważniejszymi były: wzmocnienie uzbrojenia poprzez zastąpienie działka 20 mm działkiem kalibru 25 mm i dodanie wyrzutni przeciwpancernych pocisków kierowanych; przystosowanie pojazdu do pokonywania przeszkód wodnych z marszu; montaż gniazd umożliwiających prowadzenie ognia z wnętrza przedziału desantowego (ponieważ standardowy karabin szturmowy M16 był za długi, aby posługiwać się nim z wnętrza przedziału bojowego, skonstruowano specjalny karabin M231 FPW, przeznaczony do montażu w gniazdach strzeleckich przedziału desantowego).
Uznano także, że nowy BWP może po modyfikacji spełniać rolę bojowego wozu rozpoznawczego, co doprowadziło do zakończenia prac nad wozami od podstaw projektowanymi do tych zadań.
W 1976 nazwę programu opracowywania nowego wozu zmieniono na Fighting Vehicle System. W ramach programu miały powstać dwa pojazdy BWP XM2 Bradley i BWR XM3 Devers. W 1977 dołączono także wymaganie, aby na podwoziu nowego wozu możliwe było zbudowanie samobieżnej wyrzutni MLRS.