Pistolet M1935 był rozwinięciem pistoletu M1934, ale Beretta traktowała go jako rozwinięcie M1931 (numery seryjne pistoletów M1935 pochodziły z bloku 400 000 wcześniej należącego do pistoletu M1931). Pomimo że pistolety M1934 i M1935 były pod względem konstrukcyjnym identyczne (taki sam był kształt i współdziałanie części) drobne różnice wymiarowe sprawiały, że części obu pistoletów są niewymienne.
Pistolety M1935 znalazły się na uzbrojeniu Regia Marina (oznaczenia RM na szkielecie) i Regia Aeronautica (RA). Od 1941 roku pojawiają się pistolety M1935 z wybitymi na szkielecie oznaczeniem RE co świadczy, że pewna liczba tych pistoletów znalazła się na uzbrojeniu Regia Esercito.
We wrześniu 1943 roku Włochy skapitulowały przed aliantami. Zakłady Beretta znajdowały się na terenie kontrolowanym przez jednostki niemieckie i zostały przejęte przez władze okupacyjne. Produkcje pistoletów M1935 kontynuowano. Nieustaloną liczbę tych pistoletów wyprodukowano także w 1944 roku dla Wehrmachtu w zakładach SA Armaguerra w Cremonie.
Po wyzwoleniu Włoch przez Aliantów produkcję pistoletu M1935 kontynuowano do 1949 roku. W 1954 roku produkcje wznowiono i kontynuowano do 1967 roku kiedy ją ostatecznie zakończono.